Бір қыз бар еді

 

Қарақшылар көзіне көрінбеген,
Ойы пәк, ақ-қараға бөлінбеген.

Жанары жамандыққа тоқтамаған,
Бәрібір өзгелердің жоқ-бары оған.

Ұлпадай нәзіктіктен жаратылған,
Жаратылыс ішінде дара туған.

Дидары Ай секілді, Күн көрмеген,
Бетіне опа жағып үлгермеген.

Шырмауына талай ер оратылған,
Ақпейіл, адал жанға бола туған.

Аруларға ұқсайтын бұрындағы,
Ән шырқайтын шашбауы бұрымдағы.

Нұрын шашқан сәуледей түнектегі,
Қардан ба деп ойлайсың білектері.

Бас айналып, балқисың, ырғатыла,
Таңдай қағып қарайсың сымбатына…

…Бір күні: сезім ұшып әлпетінен ,
Жанына барғым келіп жарқ етіп ем.

«Біреу ұнап қалмасын көңіліне,
Тіреу болып тұрсам «, деп өміріне.

Қалайша болмай қалар жан арманың,
Бақыт салып қарадым  жанарға мың..!

Қарындас, әдемісіз дедім дағы:
«Болыңыз жүрегімнің менің бағы!»

Жұматайдың махаббат жыры сынды,
Бір тізем жерге тиіп гүл ұсындым.

Ләм-мим деп үн шықпады таңдайынан,
Амал жоқ, иіскедім маңдайынан)

Ұялып 1002 рет қиылғаны)
Бізге бір тағдыр болды бұйырғаны.

Содан бері сан уақыт өте берді,
Оятпасы бар ма еді көкем енді?!

Кейіпкері, сценарий, түсі бөтен,
Бұл менің ең ерекше түсім екен.

Соған налып, ұйқысыз таңды атырам.
Түске қарай хат келді Алматыдан,

Жанымды ұғынатын керім ағам:
«Армандар алдамайды!»,-деді маған.

Бауыржан Ерман

 

Комментарии:

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *