«Мөлдірліктен туады екен асқақ үн»

Бір тілерім: Жүрегіңдей таза болсын аспаның, Бір білерім: Мөлдірліктен туады екен асқақ үн! Зұлымдықтан тазартам деп жер шарын, Жүрегімнен бастадым,- деп мөлдірлігінен туған асқақ үнімен қаншама жүректерді жаулап, қазақ поэзиясына өз арнасын, өз жолын салған жас қаламгер Ерік Сейсенұлымен жүргізген…

Барар едім…

Сағынып ырық берсең жасыңа сәл, Ақ түскенге сеп болсам шашыңа сәл. Кішігірім кешірім жаса дағы, Кем-кетікті мендегі жасыра сал. Ақын жанын білесің толы мұңға, Тек үнсіздік танытшы соны ұғын да. Сағынбайды дейсің бе сарылып бір? Асықпайды дейсің бе жолығуға?! Жырымды…

Періштем

Шуақ шашып әлемге нұр құйылған, Көтеріліп шыққан соң күн қиырдан. «Соқыр» жаққа шыққанбыз сейіл құрып, Қайреке, ақын ұлдар, қыз жиылған. Жігіт ек бойымыз да желігі бар, Қыздардың құралайы, елігі бар. Жыры бөлек және де мұңы бөлек, Ортамызда Нарынның Ерігі бар.…

Мың жылдан соң өлең жылар солқылдап…

Бір жерлерде, бір сөнбейтін бардай Күн Елегзимін… Кім бар мені алдайтын? Сен қайтер ең халге жетсем бір күні, Сенсіз мүлде өмір сүре алмайтын? Мен қорқамын өртенуден, жанудан… Шатасудан… Мүлде есімнен танудан… Сен қорқасың көп өлеңнің біріне, Қысқартылған әріп болып қалудан.…

БІРІГІҢДЕР ӘЛЕМНІҢ МҰСЫЛМАНЫ!

БІРІГІҢДЕР ӘЛЕМНІҢ МҰСЫЛМАНЫ! Қаймағы бұзылмаған қайран дінім, Қаймағың быт-шыт болды қайдан бүгін?! Құбылаға бет алып қол қусырып, Сәждеге жығылатын қайда күнім? Сатпаймын, сатқан емен дінімді мен, Өлмейтін, өшпейтұғын күнім білем. Таппайтын күнде тыным, түнде тыным, Мұсылман Мұхаммедтің үмбетімін. Бәрі рас…

Тортай мінер ақбоз ат

Біздің ауыл Салықсалғанның иығында отырған. Шілденің дәл ортасы болса да, бұл жерде қоңыр салқын, бұлтсыз күндері тамылжыған тамаша мезгіл басталушы еді. Не ыстық емес, не суық емес жайлаудың жайма-шуақ сәтінде, төбеңнен көкпеңбек болып төңкеріліп тұрар аспанға қарағайдың бүршігін лақтырып ойнайсың.…

Отан!

Отан!  Сен болмасаң, не етер ем? Мәңгілікке бақытсыз боп өтер ем,  Өмірден бұл өксуменен кетер ем. Құс ұясыз,  Жыртқыш інсіз болмайды.  Отансыз жан өмірінде оңбайды.  Өзін-өзі қорлайды да, сорлайды.  Тірі адамға — сол қайғы!  Күн көреді,  Әкесіз де, анасыз,  Өмір…

Не ұтты тағдыр сені, мені жығып?

Авторы: Мирас Асан Не ұтты тағдыр сені, мені жығып?  Кеткен жоқ одан өмір сеңі жібіп…  Түсімде бақыттымын деді сұлу,  Ішімде бақыттымын деді жігіт. Айта алмай айтар сөзді жанға аяулым,  Жүрекке түскен дерті ән қаяудың…  Күн мен түн санамызда бірдей ұғым, …